Concertverslag Christiaan de Vries

Concerten, scripties, reisverslagen, fotoverslagen, evenementverslagen, etc, etc

Concertverslag Christiaan de Vries

Jan Peter Teeuw
Golden Member
Joined: Fri 26 Aug 2005, 14:10

Mon 12 Feb 2007, 10:16 #1

Op zaterdag 10 februari gaf Christiaan de Vries uit Haarlem een concert in de Singelkerk. Het was een concert dat ik op een wat andere wijze meemaakte dan anders, omdat Christiaan mij op het laatste moment vroeg om te registeren.
Het programma van het concert was als volgt:

Christiaan de Vries - Introductie en koraal Psalm 31
Nicolaus Bruhns - Praeludium e-Moll
César Franck - Pièce Heroïque
George Böhm - Vater Unser im Himmelreich
Dietrich Buxtehude - Prealudium und Fuge g-Moll
Henry Mulet - Chant Funèbre
Dietrich Buxtehude - Ciacona e-Moll
Christiaan de Vries - Improvisatie Gezang 325

Dit keer dus geen chronologische opbouw, maar een afwisseling tussen barok en romantiek, iets dat het programma boeiend maakte!
Opvallend vond ik dit concert dat Christiaan in speelwijze en registratie een prima onderscheid wist te maken tussen de barok en de romantiek. Beide stijlen werden stijlgetrouw uitgevoerd.

De introductie over psalm 31 was een korte bewerking in licht-eigentijds idioom, met mooie akkoorden en wendingen. Het koraal hebben de bezoekers niet gehoord: dat vergat Christiaan, en ook mijn gefluisterde “Nu nog een koraal!” mocht niet baten…
Bruhns (de grote e-Moll) was voor mij geen onbekend stuk, omdat ik het zelf in november op een orgelconcert gespeeld heb. Daarom des te leuker om te zien hoe een ander het uitvoert en registeert. Christiaan wist het stuk boeiend neer te zetten. Het geheel klonk precies zoals het bedoeld is: heel improvisatorisch.
Ook de voor mij onbekende bewerking van Böhm en de Prealudium und Fuge van Buxtehude werden goed neergezet, waarbij met name in Böhm de articulatie en registratie erg goed waren. Het tweede stuk van Buxtehude, de Ciaconna, kwam veel minder overtuigend over. De opgeluchte zucht toen de laatste bladzijde in beeld kwam gaf duidelijk aan wat ik al vermoedde: dat hij het stuk tamelijk zat was…
De romantiek werd vertegenwoordig met twee Parijse componisten: Franck en Mulet.
Het Pièce Heroïque is voor mij één van de hoogtepunten uit de orgelliteratuur, dus ik was erg benieuwd wat Christiaan er van zou maken. Al tijdens het repeteren merkte ik dat ik niet teleurgesteld zou worden in mijn verwachtingen: het stuk werd perfect gespeeld! Ook de registraties waren goed – erg Frans ook. Jammer alleen dat de Hautbois niet in een zwelkast zit, maar ook dat wist Christiaan aardig te ondervangen door veel registratiewisselingen.
Het Chant Funèbre van Mulet was voor mij onbekend. Het is een rustig stuk, dat in de Parijse kerken gespeeld werd tijdens uitvaarten. In de ritmiek is het rustige voortschrijden van de rouwstoet goed te horen.
Het programma sloot af met een improvisatie. Van tevoren had Christiaan lied 325 opgeven, maar hij had geen Liedboek bij zich en het Liedboek van de Singelkerk konden we niet vinden. Daarom vertelde hij in zijn inleidend woord dat het psalm 150 zou worden.
De andere registrant en ik werden weggestuurd: “Ik doe zoiets graag alleen…”
Na het concert zei Han Leentvaar, die de concerten voor ons opneemt, enthousiast tegen me: “Bij zo’n improvisatie krijg ik meteen een grijns op m’n gezicht!” en dat compliment was zeker op z’n plaats. Christiaan improviseerde in Vierne-stijl en het was in één woord geweldig! Verrassende harmonisaties en wendingen, een schitterend crescendo naar het einde toe… Een hoogtepunt van dit concert!

Bezoekers: ongeveer 70.


Jan Peter Teeuw
Ridderkerk, 12-2-2007
Reply
Like
Share