Bladmuziek Rob Peters op IMSLP

Alles over uitgaven bladmuziek voor orgel
Rob Peters
Advanced Member
Rob Peters
Advanced Member
Joined: 09 Oct 2009, 12:54

09 Apr 2014, 23:35 #31

Hallo Aart, dank voor je reactie!

Die "productiedrang" is er inderdaad. Op het conservatorium werd ik al een "harde werker" genoemd (en dat is niet altijd een positieve kwalificatie...)
Naderhand is dat wat minder geworden: meer zelfkritiek en ook zelfreflectie ten aanzien van de uitvoeringsmogelijkheden.

Feit is dat je als componist tegenwoordig voor een nichemarkt schrijft. Het meeste is bureauladewerk, dat nooit het levenslicht zal zien in de vorm van een uitvoering. Dat wil overigens niet zeggen dat het waardeloos is, of verspilde moeite. Muziek schrijven is voor mij ook een vorm van (zingevende) therapie. Als je weet dat je je muzikale invallen goed kunt ordenen en vorm kunt geven, en je kunt het resultaat met anderen delen, geeft dat gewoon een goed gevoel.
Daarom ben ik ook zo blij met IMSLP. Bureaulade-stukjes krijgen zo opeens een tweede leven. Soms krijg je hartverwarmende reacties van wildvreemden uit andere continenten, en soms komt het zelfs tot een uitvoering. Een kerstcantate van mijn hand is bijvoorbeeld vorig jaar in Italië uitgevoerd.

Maar je kunt niet blind blijven voor het gebrek aan uitvoeringsmogelijkheden. Symfonieën schrijven voor orkesten die ze nooit zullen spelen - dat conflicteert op een gegeven moment toch met je realiteitszin.
Vandaar ook dat ik het het afgelopen decennium meer en meer "dichter bij huis" ben gaan zoeken. Muziek voor je eigen instrument, voor je "eigen orkest", zoals Franck het zou noemen.

Een paar jaar geleden vond ik het tijd voor een groot project. De versplintering in mijn oeuvre was me al langer een doorn in het oog: heel veel kleine werkjes in allerlei genres zonder innerlijke samenhang. De gedachte aan 24 orgelsonates in elke toonsoort kwam in me op bij de studie van het werk van Josef Rheinberger (die bij nummer 20 is blijven steken...) Eerst was er het idee om vier sonates te schrijven in de toonsoorten die Rheinberger heeft laten liggen - maar al gauw dacht ik: "waarom geen volledige reeks van 24?"

Ik ben nu bezig met de 12e, in C groot, "Christkönig-Sonate" (de Duitse titels geven aan dat het project oorspronkelijk als een hommage aan Rheinberger bedoeld is.)

De complexiteit van de muziek, die je constateert is overigens niet iets dat ik bewust nastreef. Het is meer een voortvloeisel van het feit dat elke melodische stem, waar dan ook, onafhankelijk is en een eigen identiteit heeft. Alles is melodie, alles is contrapunt, er is nooit sprake van een homofone stijl. Zelfs in schijnbaar homofone akkoord-opeenvolgingen vormt iedere stem toch een eigen melodie. En dat leidt inderdaad vaak tot polyritmiek en poly-tonaliteit.
Complexiteit vind ik wel een kwaliteit die muziek tot op zekere hoogte moet hebben. Dan heb ik het niet over technische moeilijkheid (dat mag geen doel op zich zijn) maar over het verschijnsel dat maakt dat muziek boeiend blijft voor speler en luisteraar en haar geheimen niet meteen prijsgeeft. Of dat voor mijn muziek geldt, weet ik niet - dat moeten anderen maar bepalen.

Wat de geinvesteerde tijd en de werkwijze aangaat: de snelheid van componeren valt eigenlijk nog best mee (of tegen?) De negende sonate (die bijna een uur duurt) kostte een half jaar bijna onafgebroken werk. De andere sonates gingen/gaan wat sneller, maar toch nog altijd circa 2-3 maanden per sonate. Dat is vrij langzaam vergeleken met het werktempo van de gemiddelde 19e-eeuwse componist...

Het schrijven gaat op de traditionele manier: eerst een proces van "gisten" en "broeden" op ideeën, thema's, ritmes... dan een paar schetsen op papier, en uitwerking in de computer. Blaadjes printen, aanvullen, verbeteren, veranderen...
Meestal komt de piano of orgel er pas veel later in het proces aan te pas, en dan alleen om te testen of zaken goed speelbaar zijn. Dat is ook weer een voortvloeisel van een strikt contrapuntische componeermethode: je gaat uit van melodische stemmen, en niet van akkoord-grepen op een klavier.

Dat laatste heeft ook een nadeel. Omdat ik een orgelstuk nooit "aan het orgel" schrijf, is het werk na voltooiing even "vreemd" voor mijn handen als voor elke willekeurige andere organist. De voorsprong die je als uitvoerder van je eigen werk normaal gesproken zou moeten hebben, ervaar ik dus totaal niet. Dat is ook de reden waarom ik mijn eigen muziek eigenlijk weinig speel. Concerten zijn sowieso een zelfdaamheid, en voor gebruik in de eredienst is de muziek niet altijd even geschikt, zeker de sonates niet. Wel heb ik de afgelopen periode enkele van de 30 koraalvoorspelen ("Choralbüchlein") gespeeld, die doen het prima op een warm klinkend orgel dat de scherpe kantjes er wat afhaalt ;)
Reply
Like

Rob Peters
Advanced Member
Rob Peters
Advanced Member
Joined: 09 Oct 2009, 12:54

25 Aug 2014, 22:19 #32

Een nieuwe bundel van mijn hand, getiteld "Liber Organi":

http://imslp.org/wiki/Liber_Organi,_Op. ... rs,_Rob%29

Geen sonate dus, maar 24 korte en relatief eenvoudige stukken, die geschikt zijn als voor- en naspelen in de eredienst. De 24 deeltjes zijn gerankschikt in 8 suites van 3 stukjes elk.



Het (engelstalige) voorwoord van de bundel:

This collection of short organ pieces is intended either for use in church services or for study purposes. Like my other recent collections of relatively easy to play organ music (the 15 Little Preludes and Fugues and the 30 Chorale Preludes), this volume strives to offer organists pieces for practical use and to introduce inexperienced organists to a primarily polyphonic style and an harmonically advanced, but still tonal idiom.

FORM

The 24 pieces collected here are grouped in 8 "Suites" of 3 pieces, each consisting of a Prelude, an Interlude and a Postlude. The Preludes can be used for meditative play before the service, or during the service, whenever there's a need for solo organ music. The Interludes are suitable as intonations before a choir piece or as short "fillers". The Postludes are meant for the end of the service, as festive closing pieces.

The Preludes and Interludes are mostly of an intimate nature, with slow tempi and soft dynamics. The Postludes are, as required of festive "Sorties", fast and loud - with one notable exception: the last Postlude, which is intended for funeral services, and which quotes the Gregorian antiphon "Lux Aeterna".

All 8 Suites can be used as little concert pieces too. Seen in this light, they can be regarded as miniature versions of my 3-movements Organ Sonatas, which are written using the same compositorial techniques as the present pieces, but on a much larger scale.

PERFORMANCE

The notation has been kept sober, with no indication of phrasing or articulation. That doesn't mean the music allows no variation in articulation, but the player is warned not to over-articulate. Since this volume of music contains far fewer neo-baroque elements and employs more of a romantic/impressionist style than its predecessors, a flowing legato style is in place here.
As a way of self-limitation, I didn't use any note values smaller than an eight note (quaver). One is reminded of the "15 Little Preludes and Fugues", where the same principle is applied.

The music generally requires an organ with 2 manuals and pedal, but many pieces can be played on a single-manual organ as well.

Dynamic indications are not to be regarded as absolute. "Piano" means a broad range between ppp and mp, and in the Postludes, dynamics up to fff can be used (Organo Pleno) rather than the indicated plain "forte". It all depends on the type of organ and the occasion.
In the Preludes and Interludes, the use of "mp", contrasting with "p" indicates the use of a solo voice, which should not dominate the other voices, but rather provide a contrasting, slightly more penetrating tone color.

I hope organists will find this music useful and worthy to be added to their repertoire.

Valkenburg, the Netherlands
On the feast of Martha, Mary and Lazarus
July 29, 2014

Rob Peters
Reply
Like

Rob Peters
Advanced Member
Rob Peters
Advanced Member
Joined: 09 Oct 2009, 12:54

13 Feb 2015, 19:04 #33

Nieuw te downloaden op IMSLP:

12 Orgeltrio's

http://imslp.org/wiki/12_Organ_Trios,_O ... rs,_Rob%29

12 korte stukken in trio-vorm, redelijk eenvoudig speelbaar en gevarieerd qua tempo, expressie en vorm.

Reply
Like

Rob Peters
Advanced Member
Rob Peters
Advanced Member
Joined: 09 Oct 2009, 12:54

05 Jun 2015, 19:03 #34

De twaalfde sonate is klaar, het project is op de helft!

http://imslp.org/wiki/Organ_Sonata_No.1 ... rs,_Rob%29



De titel "Christkönig-Sonate" geeft aan dat het stuk geinspireerd is door het feest van Christus Koning, de laatste zondag van het kerkelijk jaar.

De twaalfde sonate heeft dezelfde driedelige vorm als de eerste sonate (Präludium-Fuge-Toccata) zodat de eerste helft van de cyclus van 24 sonates een gesloten geheel vormt.

Het eerste deel (allegro maestoso) is geschreven in een vrije sonatevorm, met een strijdlustig, in vijfstemmige akkoorden gevat hoofdthema en een tweede thema dat afgeleid is van de Gregoriaanse hymne "Christus vincit". Aan het einde van de doorwerking klinkt de melodie van de 19e eeuwse hymne "Aan U, o Koning der eeuwen", die vervolgens met de twee andere thema's vervlochten wordt.

Het tweede deel, een dubbelfuga met als tweede thema een motief uit het eerste deel zal de lezers van dit topic bekend voorkomen... http://z12.invisionfree.com/organist/in ... topic=3061

Het derde deel is een virtuoze toccata, geheel gebaseerd op "Aan U, o Koning der eeuwen", waarvan nu alle regels doorgevoerd worden. Het slot verenigt dit thema met "Christus Vincit".

Wie durft?
Reply
Like

Rob Peters
Advanced Member
Rob Peters
Advanced Member
Joined: 09 Oct 2009, 12:54

14 Sep 2015, 19:52 #35

De dertiende sonate:

http://imslp.org/wiki/Organ_Sonata_No.1 ... rs,_Rob%29

Deze dertiende sonate is qua inhoud en stemming de absolute tegenhanger van zijn voorganger. In plaats van het heldere C-dur het duistere f-moll, en in plaats van de triomfantelijke motieven van de twaalfde sonate een somber passacaglia-thema dat als een bijna Tsjaikowski-achtig "fatum" het hele stuk beheerst.



De sonore eenvoud van het begin is bedrieglijk. In de dertig passacaglia-variaties van het eerste deel wordt een uiterst complexe en dissonante klankwereld gecreeerd.

Een groot contrast biedt het tweede deel "Zwiegesang", een eenvoudig duet voor twee klavieren en pedaal, waarin men zowel een klaagzang als een troostend gebed in kan horen. Feitelijk is dit de 31e variatie van de passacaglia, want het thema klinkt in lange notenwaarden, als een cantus firmus in het pedaal.

De slotfuga, feitelijk de 32e variatie, begint met een zeer grillig allegro-thema, dat als een ongebonden, vrije stem uit het stramien van de passacaglia probeert te breken. Uiteindelijk tevergeefs: na tal van conflicten wordt het fuga-thema uiteindelijk door het passacaglia-thema verzwolgen, waarna de meest dissonante coda uit mijn orgel-oeuvre de sonate besluit.
Reply
Like

Rob Peters
Advanced Member
Rob Peters
Advanced Member
Joined: 09 Oct 2009, 12:54

23 Nov 2015, 15:53 #36

Niet één maar twee nieuwe sonates!

Nrs. 14 en 15 vormen een tweeluik Advent-Kerstmis. Deze twee sonates zijn relatief kort en zouden goed gecombineerd kunnen worden aan het begin en het slot van een kerstconcert. Wie durft?

ADVENTS-SONATE H-DUR (Nr. 14)



De sonate begin "lento mysterioso" en pp, met de aanhef van het Rorate Caeli. De toonsoort B groot wordt nergens echt bevestigd, de vage harmonieen moduleren in plaats daarvan naar D-groot, waarna het refrein van het "Rorate Caeli" wordt geciteerd (zie voorbeeld hierboven).
Wie de tekst ken ('Dauwt, hemelen van boven, en wolken, regent de Rechtvaardige") zal begrijpen waar de staccato-figuratie in de rechterhand naar verwijst.
Na deze passage keert de stemming van het begin terug, met nog een paar verdwaalde "regendruppels" aan het slot.

Het tweede deel (e-moll) "grave e desolato", heeft betrekking op de tekst van Jesaja 64.10 ", geciteerd in het eerste couplet van het Rorate, "Jerusalem desolata est". Een klaagzang, "de profundis", waarin halverwege de Rorate-melodie opduikt, in fragmenten verspreid.

De slotfuga (D-dur) gebruikt het Rorate-thema, maar in de fragmentarische vorm van het tweede deel. De stemming is energiek en hoopvol, maar in plaats van een uitbundig eind, moduleert de fuga terug naar een ingetogen B-groot, dat in ppp uitklinkt. De verlosser is in zicht, maar het is nog te vroeg voor de vreugde van Kerstmis.

CHRISTNACHT-SONATE E-MOLL (Nr. 15)



Deze kerst-sonate beschrijft op een naief-evocatieve wijze de gebeurtenissen van de Kerstnacht.

Het eerste deel is een pastorale in 6/8 maat die een licht-melancholieke avondstemming oproept.

In het tweede deel (largo tenebroso, gis-moll) is de nacht ingevallen. Duisternis alom, dan plots een verblindend licht en een fanfare van engelen (muziekvoorbeeld hierboven). De bazuinen van het pedaal laten de latijnse hymne "Puer nobis nascitur" klinken, ons is een Kind geboren. Na deze openbaring verdwijnen de engelen en het licht en keert de duisternis van het begin terug.

De "Weihnachtsfuge" (allegro giocoso, E-dur), thematisch gebaseerd op het "Puer nobis nascitur" laat tenslotte de vreugde om de geboorte van Christus de vrije loop.
Reply
Like